یادش بخیر.

اولین پستم با این جمله شروع شد ولی نمیدونستم که آخرین پستم نیز با همین جمله آغاز خواهد شد.

دوستان گلم.

بنا به دلایلی دیگر قادر به آپ کردن نیستم.

خیلی برای خودم سخته. خاطرات خوب و بدی داشتم. دوستان خیلی خیلی گلی داشتم.

برام سخته از همه اینها دل بکنم ولی چه کنم که پایان این دفتر نیز فرا رسید.

عمر این وبلاگ یک سال و 4 ماه بود.

با نام مستعار "خلبان هواپیمای خیال" شروع کردم به نوشتن دلتنگیهام و مطالب و عکسهای زیبا که میدیدم و میشنیدم.

یادش بخیر.

انگار همین دیروز بود.

ولی خاطرات بد در این وبلاگ بیشتر موج میخوره. . .

مرگ 2 تا از عزیز ترین دایی هام. . .

2 بار له شدن دلم . . .

دیگه تحمل ندارم. . .

دوستان گلم بار گران بودیم و رفتیم. . . نامهربان بودیم و رفتیم. . .

دلم برای همه شما تنگ میشه.

کوچیک همه شما.

حامد پورحسینی (خلبان هواپیمای خیال)

Bye For Now
.
.
.
تفکر